In 2018 begon de reis naar mijn bekken, tijdens een opleiding tot lichaamsgericht therapeut. Er klonk een zachte, maar dringende roep in mij naar vrouwelijke bedding. Naar samen, naar waarheid. Om opnieuw mijn vrouw-zijn te bewonen met alles wat kwetsbaar en echt is. In een vrouwencirkel bij Christel van der Meer vond ik het begin van die weg. Daar hoorde ik voor het eerst over het Vallei-orgasme. De vrouwen die Vallei trainden straalden iets uit wat ik diep herkende: een stille kracht, geboren uit verbinding met hun bekken.
De weg was niet lineair. Ik stopte, begon opnieuw, worstelde, liet los. Tot ik durfde te vertragen en stil te worden. In de leegte die ik daar ontmoette — de rouw om mijn kinderloosheid, de schaamte over mijn haarverlies, het ontwijken van mijn pijn — vond ik iets wat ik lang had gemist: leven. Vallei bracht me terug in mijn bekken, in mijn bedding. Daar begon mijn stroom.
Jaren later, op een Women’s Wisdom Week in Griekenland, werd zichtbaar wat groeide: vrede. In plaats van gemis voelde ik vervulling. De leegte werd draagruimte voor liefde, voor een diepere, rustiger kracht.
Nu leef ik meer dan ooit vanuit die binnenruimte. Vertraagd, met humor, echt. Soms kwetsbaar, soms sprankelend, maar altijd trouw aan mezelf. Met of zonder haar, met alles wat ik ben. Mijn goudstof is: bedding zijn voor alles wat ooit werd afgewezen of ontweken. Juist daar, waar pijn en schaamte woonden, ligt de bron van zachtheid en kracht. Dat laat ik mensen voelen in mijn werk: dat juist wat je dacht te moeten verbergen, je meest stralende deel kan worden.
Samen met mijn jeugdliefde loop ik het pad van de Zeven Sluiers. Waar ooit afstand was, groeit nu tederheid. Oefening na oefening vinden we elkaar terug, in zachtheid en speelsheid.
In mijn praktijk Huis van Bedding nodig ik mensen uit om te landen in hun eigen lichaam. Achter hun verhalen, voorbij hun maskers. Via massagetherapie, individuele opstellingen en Vallei-meditaties begeleid ik mensen naar de plek waar hun eigen goudstof begint te glanzen.
Nu schrijf ik aan een boek over haarverlies, kinderloosheid en de weg terug naar vrouwelijkheid. Mijn wens is dat het een zachte uitnodiging mag zijn om samen te durven voelen, delen en helen.
Voel je de roep om te ontspannen in jezelf en de stroom van je eigen goudstof te volgen? Je bent welkom.
